Nasze sprawy

Wiesz gloria ja sie jeszcze nie spotkalam z takimi ludzmi no i mam nadzieje ze ich nie spotkam bo nie recze za siebie , bo przeciez dziecko niczemu winne ....

A_kalsi to masz szczęście ale z drugiej strony dobrze wiedzieć że i tacy są. I nie warto na nich sił tracić bo im to tylko przeszczep mózgu ewentualnie mógłby pomóc.
BOSS nie wiem o co ci z tymi dołkami chodzi, bo ja nie mam żadnych dołków. Same trampoliny za to.

ha, a jednak nie tylko Polki wiaża sie z obcokrajowcami (no jakis progres wreszcie ). Niedawano poznalam Japonke, konwersacja toczy sie tradycyjnie: "where are you from"" ja ze z Polski ona "oooo z Polski mam chlopaka z Polski" po czym prawie, ze idealna polszczyza dodaje "jak sie masz?" .

witajcie
ja jestem w zwiazku z Iranczykiem od ponad 3 lat. Mamy synka, ktory ma 13 miesiecy. Zadnych problemow religijnych czy tez jezykowych nie mamy. Uklada sie lepiej niz sadzilam. Ale znam rowniez zwiazki kolezanek z Iranczykami, ktore przeklinaja dzien kiedy ich poznaly. Jednym slowem czlowiek czlowiekowi nie rowny. Pozdrawiam

czesc. moj maz jest arabem, muzulmaninem. pochodzi z egiptu. poznalismy sie w PL tam tez wzielismy slub, niekoniecznie spotykajac sie z przychylnoscia rodziny - chociaz nie moge narzekac stalo przy mnie twardo kilku dobrych znajomych i kochana siostrzyczka... po ciezkim starcie (m.in. klopoty mojego mezulka ze znalezieniem pracy) PL zdecydowalismy sie wyjechac do anglii. tzn najpierw ja a potem on, ze wzgledu na procedury :P jestesmy razem od 2 lat i jest hmmm NORMALNIE. mamy problemy, docieramy sie (czasem scieramy w bojach o zasady haha) dzien po dniu, mamy tez mnostwo cudownych wspomnien i tych zwyklych nudnych, zmeczonych chwil - jak wszystkie pary. najwazniejsze zeby obie polowki chcialy, tak? pozdrawiam.
ps. ostatnio wyprowadzilismy sie z londynu i tak mi smutno bez tego miasta:/ to akurat byl jego kaprys.. ale juz nad tym pracuje!!! hahah

pozwole sobie skrelic kilka slow w tym temacie, gdyz temat ten bezposrednio mnie dotyczy.
od ponad roku jestem w zwiazku z czarnoskorym mezczyzna..jest urodzony tutaj, mama byla tu urodzona wiec jest pelnoprawnym obywatelem tego kraju. jestesmy szczesliwi( tak mysle) ale to chyba tylko dlatego,ze moi polscy znhajomi nie maja pojecia o jego istnieniu.
para moich znajomych( w krotce malzenstwo) na pewno by go nie zaakceptowala. wiem to po ich luznych wypowiedziach o 'kolorowych'
sami przyjechali do uk bez jezyka, pracy i do tej pory tak jest a uwazaja sie za kogos lepszego...nie wiedza, ze to oni sami przyjezdzaja masowo do kraju, ktorego nie sa obywatelami.
druga przyjaciolka od kilkunastu lat tez nie wie. sama jest w zwiazku z turkiem i uwaza to za cos jak najbardziej ok. zwiazek polki z 'czarnym' za prostytucje. a niby jakim prawem?? jakim prawem uwaza, ze jej jest ok a moj be?? kto to osadza?? no kto..
mamy znajomych tylko wsrod innych narodowosci..nie polskiej...ja sie boje..nie chce... nie znam innych mieszanych zwiazkow z czarnym a moze to by bylo fajne. chcialabym wyjsc z moimi przyjaciolmi i moim facetem do pubu czy zrobic mala imprezke..ale sie zwyczajnie boje. pewnie nie powiedzili by w twarz, ale za plecami i wracajac do polski okresliliby mie jako niezla dziwke....
mecze sie czasem... nie jest mi latwo i nigdy mu o tym nie mowie. ale nie wiem co mam robic. czy jest sens?? przedstawic i miec gdzies co mowia czy dalej siedziec cicho? nie naleze do szarych myszek ale w tym temacie cos mnie przytrzymuje..
dziewczyny czy odczuwacie zazdrosc czarnych kobiet dlatego,ze jestescie z czarnym facetem (wiem,ze to zle okrelenie czarny,ale jakos sie tu tak przyjelo)
kiedy zdecodowalyscie,ze to jest to? ze chcecie miec dzieci itd? bardzo cenie sobie wasze wypowiedzi bo jak mowie nie znam tu zadnych mieszanych zwiazkow.

Nie zwracajcie uwagi na cala reszte to wasze zycie nie ich. mon boisz sie ujawnic ze jestes w zwiazku z ciemnoskorym ale to tylko uwagi nawet jesli jacys "znajomi" to skrytykuja to tak czy inaczej nie jest to ich sprawa ani ich zycie. Z przyjaciol zawsze zostaja ci prawdziwi a ci co odejda widocznie nie byli warci twojej przyjazni. Pozdrawiam i zycze odwagi.

Naprawdę dziwię Ci się trochę.Uważam że jesteś nieszczera wobec nich (znajomych), wobec chłopaka z którym jesteś, może powinnaś spróbować ich poznać zaprzyjaźnić i może wtedy zmienili by zdanie o czarnoskórych, skoro ukrywasz to wychodzi na to że samo uważasz to za coś złego. Ja raczej należę do szarych myszek ale o mój związek walczyłam jak lew (na gruncie polskim jest trudniej) i nigdy nie dałam sobie powiedzieć nic złego, odpierałam ataki z podniesioną głową (to było najbardziej irytujące dla moich @dręczycieli@) bo mam wiele argumentów i ty też i dobrze je znasz, będziesz walczyć tylko ze stereotypami, nie bój się a myślę że twój wybranek rozumie co to rasizm i stereotypy, że nie jest to dla niego pojęcie z kosmosu i będziecie się wspierać nawzajem. Jeśli nie powiesz światu z kim jesteś, nigdy nie poczujesz pełni szczęścia z tego związku zawszę będzie coś co cię zasmuca, to wolny kraj, ty jesteś wolnym człowiekiem i masz prawo być z kim chcesz. A lepiej jest mieć jednego prawdziwego przyjaciela, który szanuje ciebie i twoje wybory niż dziesięciu, dla których tylko jakieś poronione pozory a nie twoje szczęście są najważniejsze.

Zgadzam sie z Gloria i Bety nie powinnas ukrywac waszego zwiazku bo wyglada jakbys sama sie tego wstydzila.

To chyba zależy gdzie ten ślub chcą brać bo inne dokumenty mogą być jeżeli w urzędzie brytyjskim a inne jeżeli np. w konsulacie polskim. Tam trzeba zapytać. Ale kiepsko to widzę z tym nielegalnym pobytem. I jeżeli braliby ślub w KonsPol to raczej dziewczyna nie potrzebuje rezydentury bo to tak jakby brali ślub na terenie RP.