Nasze sprawy

Ciekawy temat
Faktycznie jest to tutaj trudniejsze niz w Pl ... Chyba wina jest tempo zycia, poza tym Londyn jest taki wielki, ze czasem mamy kolezanki, od ktorych dzieli nas odleglosc jak prawie pol Polski,a wtedy regularne spotykanie sie jest trudne ...
Wydaje mi sie, ze bedac mlodszym, chodzac do szkoly przyjaznie zawieralo sie latwiej. Gdy ma sie prace, dom, dzieci, to staje sie trudniejsze.
Ale nie jest to niemozliwe! Napewno proces zaprzyjazniania sie wymaga czasu, wiec na poczatku pobytu w UK bedziemy czuc braki :/
Ja jestem w UK juz prawie 7 lat i mam tutaj 3 przyjaciolki. Moze ktos powie, ze to malo, ale dla mnie jakosc, nie ilosc sie liczy.
Poznalysmy sie standardowo, pracujac razem, ale mimo, ze prace przeminely przyjaznie zostaly
Zwlaszcza jedna z nich jest mi bliska jak siostra, ktorej nigdy nie mialam!
To jest troche tak, jak z miloscia, trzeba znalezc ta wlasciwia osobe, z ktora "zatrybimy" ...
Zycze szczescia w poszukiwaniach :*

Ja jestem tu prawie 4 lata i jak do tej pory nie trafilam na taka bratnia dusze. Pracuje z wieloma Polkami, ktore nazywaja sie swoimi przyjaciolkami, a za plecami obgaduja sie na potege. Nie zrozumcie mnie zle, idealna nie jestem swoje za uszami mam, ale...Jesli przyjaznie sie z kims, powierzam jej swoje sekrety, uwazam za kogos bliskiego, nie obgaduje jej za plecami. Wogole jakos obgadywanie mi nie wychodzi i zapewne tez dlatego nie za bardzo mi z nimi po drodze. Chcialabym miec blizsza kolezanke, z czasem przyjaciolke Polke, ale patrzac na to jak Polki wzajemnie sie traktuja balabym sie. Oczywiscie, wiem, ze sa wyjatkowe, wspaniale dziewczyny, ale takie najciezej poznac. Chowaja sie czy cos??

ja tu mieszkam 6 lat,i tez nie mam przyjaciolki..ciezko taka osobe poznac...szkoda..moze wlasnie to tempo zycia w londynie,obowiazki,dzieci..sama nie wiem.Mam kilka kolezanek,ktore tez zadko sie kontaktuja,bo czesto sa zajete.nawet nie odpisuja na smsy,nie odbieraja moich telefonow...czasem dla mnie to dziwne zachowanie.Ciezko sie do parku umuwic a co dopiero na jakies spotkanienieraz tez tu czuje sie samotna,i brakuje mi takiej przyjaciolki od serca,ktora wyslucha i doradzi..mysle ze kobiety potrzebuja sie wygadac kobiecie.Bo moj maz nieraz jest tak zmeczony po pracy ze mu sie nie chce nic mowic...A ja sama z dzieckiem calymi dniami,nieraz brakuje by sobie pogadac.Dobrze ze mam tu siostre choc mieszka daleko,zawsze moge do niej zadzwonic i sobie na telefon pogadamy do bolu

Apacz masz racje,ze tu nawet o kolezanke trudno..smutne to ale prawdziwe..ja mam kilka kolezanek,ale zadko sie z nimi widuje,bo one sa buzy albo ja.Dobrze napisac do jakiejs przyjaciolki z polski meila,i sie zwierzyc w ten sposob,tez pomaga..No jak masz mame w polsce,i mozesz sobie z nia pogadac jak z przyjaciolka tez jest fajnie,no ja tak nie mam z moja mama.dzwonie do niej raz na miesiac,gadam ze 20 minut,aby nie za dlugo,bo ona mnie zaczyna dolowac,a po co mi to?!jest w depresji,wiec ma taki nastroj ze doluje tylko..

no tak o kolezanke tez trudno. To smieszne, ze czasem nie ma nawet z kim kawy wypic czy poplokowac. Smieszne i przykre zarazem. Ja probowalam poznac kogos tutaj i przez inny portal. Ale zawsze konczylo sie kilkoma mailami, spotkaniami i jakos urywal sie ten kontakt. A przeciez narzucac sie nie bede. No chyba, ze ze mna cos nie tak

dokladnie nawet kawy nie ma z kim wypic...czyli nie jestem sama!!!
Ja jeszcze jestem w takiej komfortowej sytucji, ze mam przekochana corke, ktora ma juz skonczone 17 lat i obie dla siebie jestesmy przyjaciolkami i pijemy kawke razem:

eviaczek kazda z nas ma taka cicha nadzieje,a czy spotkamy taka osobe na naszej drodze to nie wiadomo. Wiem jedno, ze bez naszej pomocy taka osoba sie nie znajdzie, trzeba probowac i wierzyc,ze z nowo poznana osoba bedziemy sie dogadywac i kontakt nie zaniknie i co najwazniejsze trzeba zaczac nawiazywac kontakty z ludzmi na forach i nie tylko, bo ja uwazam, ze nikt nie proszony nie zapuka do naszych drzwi i nie powie "czesc, moge byc Twoja bratnia dusza?" Zycze powodzenia wszystkim dziewczyna i sobie tez,bo ja rowniez jestem w tej grupie. Pozdrawiam

Zaczynalam juz myslec, ze moze ze mna jest cos nie tak, ze jestem jakas wyjatkowo wybredna albo jaka z innej gliny ulepiona ale tak czytam i widze, ze nie jestem odosobniona. Mieszkam w UK 9 lat i wlasnie tutaj przekonalam sie kto jest a kto nie jest moja przyjaciolka, po 30 latach tzw przyjazni przekonalam sie ze bylam tylko takim blaznem do polepszania sobie nastroju. Ale doceniam to, bo po co otaczac sie takimi ludzmi, ktorzy tylko nas uzywaja do swoich korzysci materialnych czy tez glaskania ich ego.
Tym wlasnie oto sposobem, dzisiaj moje kolejne urodziny spedzam tylko z najblizsza rodzina( maz i dzieci) i wlasnie w takich chwilach brakuje przyjaciol najbardziej. Niestety moja juz jedyna wieloletnia przyjaciolka mieszka w Polsce i niestety czeste podrozowanie nie jest takie proste zwlaszcza z malym brzdacem u boku. Ach brakuje wypadow do sklepow, do kina czy gdziekolwiek kiedy to sie rozumie w pol slowa...z mezem to nie to samo, faceci nie sa wstanie nas zrozumiec.
Mysle, ze w gre wchodzi rowniez fakt iz z wiekiem tez jest trudniej sie dopasowac do innych, bedac dojrzalymi osobami wiemy juz czego chcemy a czego nie, bardziej tez zamykamy sie jakos tak w skorupkach.


Pozdrawiam wszystkie poszukujace, naprawde bardzo fajny i potrzebny watek.

Jak to czytam to trochę mi Was szkoda...Ja na szczęście nie należę do Waszego grona W UK znalazłam wspaniałą przyjaciółkę, do tego mam dwie fantastyczne koleżanki (myślę,że za jakiś czas je również będę mogła nazwać przyjaciółkami). Jednym słowem, na tle tego co tu piszecie, jestem farciarą. Mam jeszcze dobrą znajomą angielkę i choć kumpelą bym jej nie nazwała bo relacje między nami są 'ciut' inne to wiem że jakby się 'waliło-paliło' to tam też po pomoc mogłabym biec.Mam do niej duże zaufanie.
Dziewczyny wydaje mi się że dużo zależy od nas samych, jesteśmy pełni uprzedzeń i obaw. Często wydaje się nam że wiemy wszystko najlepiej, a co za tym idzie szybko oceniamy innych i przyklejamy łatkę, której łatwo nie jest się pozbyć. Moje dziewczyny na mnie pierwszego wrażenia dobrego nie wywarły. A jedna z nich szczególnie...mijałyśmy się przy szkole naszych dzieci,ona zawsze z ponurą miną, jak wsiadała do swojego luksusowego mercedesa to zawsze z 'po byka' gapiła się w moją stronę, a jak mnie grubiańsko zagadnęła to normalnie myślałam,że mi oczy z orbit wylecą...teraz jest to nasza najlepsza anegdota na babskich spotkaniach Pozory często mylą...ona o mnie też początkowo nie myślała 'pozytywnie'...he he...trzeba dać szansę sobie i innym bo każda kobieta potrzebuje bratniej duszy by ponarzekać na męża, mieć do kogo pójść/zadzwonić w czasie 'dołka', z kim zostawić dzieci by wyskoczyć do kosmetyczki. Mężowie to niestety 'tylko' faceci, a to znaczy że dużo im brakuje..he he...do tego często zapracowani. Nasze babskie grono jest większe i pilnujemy by regularnie 'pielęgnować' nasze relacje: babskie wieczory z pysznym jedzeniem i zabawami, wypady z dzieciakami, nocne szaleństwa w dyskotece. Piszę nie po to by się chwalić ale by 'pokazać' że to możliwe!!!! Dodam że ja jestem najmłodszą z grona(chwilkę przed 30-stką), pozostałe panie nim.5 lat ode mnie starsze ale różnić żadnych się nie czuje. Jednym wiedzie się finansowo lepiej innym gorzej. Nie wszystkie mają mężów polaków. Mamy różne wizje w sprawie wychowywania dzieci, różne plany na przyszłość itp...to co nas łączy to potrzeba odskoczni, towarzystwa 'bez dzieci', środowiska w którym możemy odpocząć od codzienności i szarego dnia.
Szczerze trzymam kciuki byście też 'wpadły' na takie osoby!Pozdrawiam

A mi wydaje sie ze to jest tez wina troszke nas samych...Wiadomo ze o przyjaciolke jest trudno,czy to tutaj czy w Polsce... W Polsce sa to ludzie z ktorymi znamy sie od podstawowek,czy nawet przedszkoli albo i wczesniej...Tak wiec ta znajomosc ma czas zeby przerodzic sie w przyjazn... Tutaj trafiamy juz jako ludzie dorosli najczesciej wiec juz o te przyjaznie jest trudniej, bo i my bardziej ostrozni i nieufni w stosunku do innych... Ale wiem na swoim przykladzie ze sie da znalezc dobrych znjaomych a i nawet przyjaciol. I przede wszystkim nie wolno nikogo oceniac bez glebszego poznania tej osoby bo w rzeczywistosci moze sie ona okazac zupelnie inna niz nam sie wydaje...
Ja mam przyjaciolke i bardzoo dobre znajome tutaj.A i mojk facet tez dobrze sie dogaduje z ich wiec nie majac tutaj rodziny niekoniecznie trzeba spedzac wieczory nie wychodzac nigdzie badz wychadzac tylko we w gronie najblizszej rodziny... Trzeba tylko troszke poszukac i miec oczy szeroko otwarte i troszke wiecej zaufania,choc wiem ze to trudne...
Pozdrawiam Dziewczyny serdecznie