Kącik mam

druga ciaza.....

czesc dziewczyny, jestem z morden nawet ostatnio pisalam o jakies kontatky ale widac ze albo was tutaj nie ma albo...noi wtrakcie moich ostatnich dni...dlugich dni., dowiedzialam sie ze jestem w ciazy.... w trakcie byl plan tego roku, ale nie spodziwalam sie ze tak wczesniej to nastapi., raz i ciach. co slyszalo sie wsrod znajomych ze jesli sie stara o drugie to niestety czas bardzo sie wydluza i nie jest tak latwo.- no u mnie tak nie bylo.

jestem troche przerazona itd., w trakcie moj oliver bedzie mial 5,5 roku kiedy maluch sie urodzi, ale przeraza mnie powrot do wszystkiego., niewiem czy to jest taki urok kiedy sie dowiesz z zaskoczenia i tak to odbieram. ale normalnie moja radosc jest przeplataan z moim mega przerazeniem.

pozatym moj porod nastapi prawdopodobnie miedzy listopadem a grudniem.... bo ja oczywiscie gapa - osatanie miesiace dla nas byly bardzo burzliwe.,zawsze cos sie dzieje u nas...nie zapisalam sobie pierwszego dnia wiadomo czego.....bo tez nie spodziwalam sie ze za miesiac pozniej moge byc w ciazy.... co moge dodac ze byl to okres kiedy w polsce byla ta tragedia(nawet sie tyle wyplakalam bo jestem bardzo czula) i tu ciach....

oczywiscie jak nigdy kiedy okres mi sie rozregulowal itd a bylo to od lutego tego roku do kwietnia....i kiedy nie dostalam w maju jak nigdy poszlam do apteki kupic sobie test..... czego nigdy wczesniej nie robilam jak mi sie spoznial pare dni... noi zrobilam test miedzy innymi test elektroniczny noi wyszlo mi 3 plus (tygodnie). co oznacza 5 lub 6 tydzien.
chyba jedynie pozostanie mi okreslona data porodu po skanie.... ale gapa ze mnie.... akurat w tym miesiacu ne zapisalam no......

poszlam do mojego lekarza zrobic sobie wizyte ale ze jest taki zajety musze poczekac do 19 czerwca gdzie znowu nie moge wtedy isc bo bedziemy w polsce na chrzcinach - a teraz znowu naciskam ze musze... wiec czekam do wtorku bo moge zadzwonic czy mnie przyjmie.... do tego doszlo mi jeszcze egzaminy z collegu teraz.... - ostatnie mam w lipcu .... normalnie mnie deprecha mnie ogarnia......

dziewczyny macie jakies dobre rady..... jak sie przygotowac troche pardziej optymistycznie....
a co najfajniejsze ze grono znajomych bardzo pozytywnie., wrecz radosnie - bardziej niz ja przyjelo ze bedziemy miec drugiego potomka.....hehehhehe

dziewczyny piszcie.... bo jakas przygnebiona jestem....

pozdrawiam przyszle mamusie..... sa tu jakies zwariowane mamuski, !!!!
noi koniec mojej historii...

renata

Renatko jak chcesz to przylacz sie do nas Lipcoweczek, fakt ze masz termin duzo potem ale czy to wazne???
Zapraszamy do Mamy z terminem na Lipiec2010.
Gratuluje fasoleczki. My tez chcielismy troszke pozniej i tez myslalam ze poodstawieniu zastrzykow potrwa troche zaciazenie a tu po pierwszym cyklu zaskoczylam hehe.
Pozdrawiam

o dziewczyny ale fajnie..... jakos usmiech mi sie pojawil na twarzy kiedy to czytam super....dzieki.... mirka sorki ze sie nie odezwlam ale obiecuje poprawe...hehehhe...pozdrawiam dziewczyny

Renii glowa do gory niedlugo sie oswoisz z mysla o ponownym macierzynstwie i radosc oczekiwania przytlumi ten strach.

az tak moj wpis jest smutny nieeeeeeeeeeeeeeeee no chyba nie.......
no bo wiecie.... jestem w mega szoku ze to tak szybko poszlo.... i jestem w ciazy. nie mowie ze nie chcielismy drugiego i w zwiazk z tym jestem smutna., tylko ja chcialam tylko nie spodziewalam sie ze tak szybko.
czasami wydaje mi sie ze inaczej jest jak planujesz, prubojesz., co miesiac sprawdzasz test czy jestes i nie jestes.. a tak bardzo chcesz.... a inaczej jest jak ot tak znienacka i ciach. no nie powiecie mi dziewczyny ze tak nie jest. inaczej sie reaguje.
po zatym juz jest inaczej jak masz odchowane jedno dziecko.... samodzielne itd., a tu powracasz od nowa do samego poczatku. chyba tego sie boje. boje sie reakci mojego starszego syna jak bedzie czy da popalic czy bedzie zazdrosny czy bedzie fajnie tak samo z dwojka., jak bylo z jednym.
niby tak samo a moze inaczej bedzie. troche sie tylko tego boje.

ale to chyba kazde zaklopotanie mam i mega niewiadoma dla nas,jak to bedzie kiedy urodzi sie drugie.
macie moze jakies porady jak przygotowac na rodzenstwo.
chodz moge powiedziec ze moj skarbek....jest bardzo pozytywnie nastwiony i caly czas mowi o braciszku a jak widzi malutkie dzieci na ulicy to mowi o tak samo bedzie wygladal nasz!!!! super tego sie slucha , bardzo szybko pojawia sie usmiech na twarzy wtedy - i bardzo bym chciala tego samego w realu!!!!! oj bardzo....

a tak ogolnie to mam mega humor, dopisuje mi glupawa...chodzby dzisiaj na birthday party dla dzieci., myslalam ze mnie wyprosza.hehhehe.... jedynie co mi przeszkadza cieplo chodz jestem mega zwolenniczka nawet upalow, ale teaz niestety przeszkadza. kawa juz mi tak nie smakuje.....moja ulubiona. i jak na razie tyle. zobaczymy co bedzie pozniej.

pozdrawiam dziewczyny

do MA - kochana wogole nie odebralam tego zle to co napisalas., ale chyba ty troszku serio to odebralas i za powaznie. tak mi sie wydaje.nie wydaje mi sie ze az tak smutnynie jest moj wpis. ja tylko chcialam przekazac ze jestem troszke przestraszona...hheheheh. wczesniej napisalam czemu nawet odpowiedzialam dwa wczesniejsze wpisy. ale dziekuje kochana ze sie przejalas.... fajnie ze tu sa takie fajowe dziewczyny.naprawde fajne dziewczyny tu sa.

buziaki

Czesc dziewczynki
Doskonale rozumiem chyba wiekszosc z Was
Na pierwsza dzidzie czekalismy rok i gdy ujrzalam dwie kreski na tescie poprostu szalalam ze szczescia!Zawsze wiedzielismy,ze Bianka nie bedzie jedynaczka, ale gdy dwa miesiace temu zobaczylam znow dwie kreski to zaczelam plakac;( Dlaczego???? Sama nie wiem...zal mi sie zrobilo Bianusi, ze to ona juz nie bedzie najwazniejsza i nie bede mogla jej poswiecic tyle czasu, przeciez to ona byla tak bardzo wyczekiwana Z drugiej strony zal mi tego dzieciaczka w brzuszku, bo przeciez ono sie "nie pchało na swiat" a ja nie mam nawet czasu by sie nim cieszyc, bo zawsze sa obowiazki zwiazane z coreczka...i tak kolo sie zamyka...Boje sie tylko, ze nie dam rady z dwojka tak malych dzieci-wiem, ze nie ja jedna jestem w takiej sytuacji, takze prosze Was o jakies rady
Pozdrawiam mamuski i milego dnia bo pogoda jest dzis przepiekna.

Witam Jestem mamą z Cork. Z mężem staramy się o 2 dzidzi ale cóż Bóg nie daje

czesc dziewczyny, a ja tak Was czytam o tych wszystkich obawach, niepokojach i radosciach i sama do siebie sie smieje radosnie, bo ja sie sama normalnie nie poznaje, moja coreczka niedlugo skonczy roczek, a ja ta strasznie bym chciala za kilka miesiecy zaczac starac sie o drugie malenstwo - moj maz juz powoli chyba mnie sluchac nie moze sama nie wiem, dlaczego az taka wielka chec mnie ogarnela, zawsze z mezem chcielismy 3 lata roznicy miedzy dziecmi, ale ja ostatnio caly czas mysle, jak uwielbiam byc mama, no i ze z dwojka tez by podolala, no a w kocu jedno dziecko daje tyle szczescie, to z dwojka az nie jestem sobie chyba w stanie wyobrazic ogromu tej radosci (oczywiscie, wiem, ze tez i duzo pracy i obowiazkow, no ale czy mamie kiedykolwiek zabraknie sil by utulic malenstwo -chyba nigdy
serdecznie Was pozdrawiam i sle usciki do wszystkich malenstw - tych narodzonych, tych nienarodzonych jeszcze, no i tych planowanych

Witajcie...gdy my zdecydowaliśmy się na drugie dziecko też się obawialiśmy jak to będzie choć u nas różnica między rodzeństwem to 6 lat (wg. mnie sporo za dużo!!!). Jak już byłam w ciąży nie mogłam sobie wyobrazić że można kochać tak samo dwóję dzieci na raz...zastanawiałam się jak to wszystko przyjmie Marcelka, która z jednej strony bardzo chciała rodzeństwo, z drugiej zaś była dopieszczoną jedynaczką, oczkiem w głowie rodziców i dzieckiem już na tyle dużym by wiele rozumieć(czasem nawet za wiele). A teraz po roku nie mogę sobie wyobrazić jak można było mieć tylko jedno dziecko i,przyznam szczerze, że nawet nie pamiętam jak to było bez Alexa Żałuje tylko że między dziećmi jest tak duża różnica wieku...dużo wtedy tracą...i to mniejsze i to większe również.
Do autorki postu: moja przyjaciółka z PL miała pewien 'plan' na życie który z powodzeniem realizowała...skończyła szkołę jaką chciała,wyszła za mąż, uwili sobie piękne własne mieszkanko...potem przyszedł czas na dziecko i urodził im się chłopiec Sama im troszkę zazdrościłam,że tak mieli wszystko poukładane bo wtedy życie jest łatwiejsze. Jak jej synek miał 11 miesięcy, zadzwoniłam do niej by umówić się na ploty bo długo nie było jak. Jak ją usłyszałam to myślałam,że spotkała ich jakaś tragedia...choroba,śmierć kogoś bliskiego...bo w takiej kiepskiej formie psychicznej była. Okazało się że była w 3 miesiącu ciąży(planowanej dopiero za kilka lat). Jeszcze kolejne 2 miesiące miała kiepski nastrój a potem już jej odpuściło. Teraz, mimo że podkreśla że na początku z dwójką było ciężko(finansowo,organizacyjnie, fizycznie) to nie żałuje...było warto i wie o tym za każdym razem gdy widzi dzieci razem(brat i siostra), jak się bawią...mają siebie!!!
Głowa do góry...tylko głupi się nie boi więc strach to wskazany objaw w takiej sytuacji!!!

Buziaki

PS.Atram...magluj męża ile się da...he he...z dwójką małych dzieci jest ciężko ale gdy różnica wieku jest większa wcale nie jest łatwiej a nawet trudniej!!!!!

Hej Dziewczyny! dołączam się do Waszej dyskusji ponieważ staramy się z mężem o 2 dziecko i też mam mieszane uczucia (jak dotej pory bez efektu) . Czekając na okres zawsze w mojej głowie jest myśl - a jak tym razem się uda i będę w ciąży ,to jak to będzie?,czy będziemy mieli za co żyć itp. I muszę Wam powiedzieć,że mimo tego,że bardzo chcemy " być w ciąży" i powiększyć rodzinkę to czasami cieszę się,że to może w przyszłym miesiącu,boję się tego jak poradzę sobie w ciązy z tymi wszystkimi obowiązkami i pracą no i z córcią,która " jest wszędzie".Z drugiej strony nie ja pierwsza i nie ostatnia-kobiety dają sobie radę i jakoś żyją,i cieszą się dziećmi.Więc głowy do góry -wierzę że będzie dobrze(mój mąż -wieczny optymista-mówi że jakoś to będzie) Pozdrawiam serdecznie